Home Ondernemen & Business ICT-perikelen in een ziekenhuis

ICT-perikelen in een ziekenhuis

150
dainamics

Recent hebben we kunnen lezen dat het Jeroen Bosch Ziekenhuis (JBZ) in Den Bosch een rechtszaak tegen softwarehuis Alert verloren heeft. Dit volg ik met enige aandacht omdat in (een van de voorgangers van) het JBZ mijn drie kinderen geboren zijn, dat schept een band!

Wat ging er aan vooraf? Er waren drie kleinere ziekenhuizen in de stad, en op de locatie van één daarvan is een geheel nieuw, werkelijk prachtig fusie-ziekenhuis gebouwd. Je zou er bijna voor je plezier gaan liggen, zo mooi!

Jeroen Bosch Ziekenhuis
Jeroen Bosch Ziekenhuis

Bij die fusie werd meteen gestreefd naar een volledig papierloze omgeving. Op zich een interessant streven, maar het ging mis bij de uitvoering er van. Deze grote opdracht is gegund aan het softwarehuis Alert uit Portugal. Nu ga ik graag op vakantie naar Portugal, maar enige scepsis omtrent het welslagen van zo’n grote opdracht heb ik nooit kunnen onderdrukken. Een enkele maatschap heeft, in afwachting van het elektronische patiënten systeem,  zelfs hun papieren dossiers ingescanned en daarna weggegooid. Toen het systeem echter maar niet kwam was de chaos op die afdeling natuurlijk aanzienlijk. Naast het JBZ zijn er nog twee andere ziekenhuizen die zich hebben laten meeslepen in dit ambitieuze avontuur.

Helaas werd mijn boze droom werkelijkheid: Alert heeft het niet voor elkaar gekregen het project succesvol op te leveren, laat staan succesvol op tijd op te leveren. Hierdoor lijdt het JBZ een schade van negen miljoen euro, die ze via de rechter probeerde te claimen van Alert. De rechter bepaalde dat het JBZ geen recht op schadevergoeding had omdat ze het softwarehuis niet juist en op tijd hebben ingelicht dat er vertragingen werden opgelopen.

Zo’n rechter zou je toch terugsturen naar de basisschool? Het was van meet af aan duidelijk dat de programmeurs geen vat konden krijgen op de complexe wet- en regelgeving rond de afrekening en verrekening in de Nederlandse gezondheidszorg. Keer op keer werd duidelijk dat een en ander niet functioneerde. Keer op keer werden deadlines opgeschoven. Dan is het toch overduidelijk dat er ‘wanprestatie’ wordt geleverd? Strikt juridisch gezien heeft de Edelachtbare misschien gelijk, maar volgens normaal zakelijk gebruik en gezond verstand heeft hij de plank volledig misgeslagen.

Mijn conclusies zijn simpel:

1) De directie van het JBZ had deze complexe opdracht, waarbij de taalbarrière op voorhand al evident was, beter aan een lokale partij kunnen geven.  Andersom, Alert had zijn eigen beperkingen moeten inzien en niet eens moeten acquireren.

Voor de programmeurs onder u: Erik Jan Philippo studeerde aan de Universiteit van Leiden af op zijn onderzoek “Requirement Ambiguity Not as Important as Expected”. Hierin beschrijft hij onder andere de gevolgen van taalbarrières op drie niveaus: spreektaal, systeemarchitectuur en de programmeertaal. Hadden ze bij Alert dat maar eerst gelezen!

2) Stel jouw leverancier ALTIJD aansprakelijk voor de schade door te late- of incomplete levering. Doe dat op de wijze die in het contract met de leverancier is vastgelegd. Doe dit te allen tijde, ook al is de puinhoop dusdanig evident dat je denkt dat dit niet meer nodig is, want er lopen Edelachtbaren in Nederland rond die dat niet begrijpen….

3) Een oude wijsheid is wederom bewezen: gooi je oude schoenen niet weg voordat je nieuwe hebt. Oftewel, gooi geen papieren archieven weg voordat je het elektronische alternatief signed, sealed en compleet delivered op jouw bureau hebt staan!

Ton Serné, Serné Channel Marketing

1 REACTIE

  1. De rechter hoeft niet terug naar de basisschool. Juridisch is het nu eenmaal nodig om een contactpartij eerst op tekortkomingen te wijzen, in gebreke te stellen en dan kun je pas van het contract af, schadevergoeding eisen etc. Spelregels van het contractenrecht…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here