Home Architectuur Interface, de balans!

Interface, de balans!

32
Rotonde als interface

Mijn vorige bijdrage op deze blogsite, (de eeuwige interface) heeft een intensieve en bovenal ook constructieve discussie losgemaakt. Niet alleen op deze site, maar ook in andere gremia als LinkedIn-groups en bij de koffiemachine. Veel dank aan Jan van Til die een mooi vervolg heeft gegeven en vooral de data-route onderzocht (de clou van interface).

Na vier weken tijd voor een korte tussenbalans en een paar voorzichtige conclusies:

  • We hebben het hier over een serieus thema, waar programmeurs, business analisten en architecten dagelijks hun hoofd over breken.  En waar serieuze kosten mee gepaard gaan!
  • De oplossing van het interface vraagstuk zit – zoals overigens vaak bij ICT- vraagstukken- niet in de techniek; er zijn aloude protocollen om gegevens uit te wisselen, naast moderne tools die beloven dit allemaal stukken eenvoudiger te maken, maar die belofte wordt moeizaam waargemaakt. Liever simpele en begrijpelijke techniek, dan fancy nieuwe, dure producten is  het devies.
  • De kern van een interface is, dat betekenisvolle data worden uitgewisseld. En eigenlijk zou een interface pas nodig zijn als data- uitwisseling tussen businessdomeinen (verschillende context) gewenst is. Binnen een businessdomein zouden immers de gehanteerde data- definities hetzelfde moeten zijn, en zou idealiter een centrale database de benodigde gegevens voor de verschillende applicaties en gebruikers moeten bevatten. Een principe dat door IT-architecten en ontwikkelaars als vertrekpunt moet gelden.
  • Gegevens krijgen pas waarde wanneer zij in een context worden geplaatst en kunnen worden geïnterpreteerd. Dat is waarom Jantje het begrip ‘order’ anders opvat dan Pietje, zeker wanneer Jantje in een ander bedrijf en met een ander systeem werkt dan Pietje. Als je dan systemen gaat interfacen, is de kans op een Babylonische spraakverwarring levensgroot.

Hoe nu verder met de interface?

Allereerst is het de vraag of we ooit elkaars taal zullen spreken. Van Til is daar in zijn bijdrage resoluut in en typeert deze ambitie als kansloos. Ikzelf ben wat hoopvoller gestemd; niet dat we binnen de beschaafde wereld of zelfs maar binnen Nederland ooit hetzelfde zullen bedoelen, voelen en denken bij hetzelfde woord, maar wel dat we dat binnen een business domein kunnen bereiken.  De eerste voorzichtige pogingen hiertoe zijn best hoopgevend. Zo worden binnen de food- supply chain en binnen de bouwwereld duidelijke definities gebruikt en worden de nodige gegevens op uniforme wijze uitgewisseld, waarmee verwarring wordt voorkomen en kosten voor ‘dom overkloppen” maar – belangrijker- vooral ook faalkosten worden beperkt.

Ten tweede: de techniek heeft ons veel gebracht en gaat dat ongetwijfeld ook in de toekomst doen. Techniek kan interfaces betrouwbaarder en robuuster maken, en wellicht ook makkelijker te definiëren en te ontwikkelen, maar techniek zal nooit HET interface- probleem oplossen. Reden hiervoor is dat interfaces over data gaan, en dat gegevens  niet zonder menselijke interpretatie kunnen bestaan. Goed en slim interfaces bouwen heeft dus alles te maken met goede, logische en makkelijk te begrijpen  data-definities.

Tot slot: juist de geschetste interfaceproblematiek wijst ons op de noodzaak van goede architectuur-principes en bewijst het bestaansrecht van de rol van een IT-architect. Als die zijn of haar werk goed verstaat, is er de kans dat we op de schijnbaar eeuwige interface- rotonde toch een keer een afslag kunnen nemen. Ik wens het de mensheid waaronder  ook mezelf van harte toe!

François van Heurn is als econoom gefascineerd door de toegevoegde waarde van informatietechnologie en de enorme moeite die de mensheid zich moet getroosten om die toegevoegde waarde in de praktijk te realiseren. Hij werkt als zelfstandig project- en interimmanager onder de vlag van www.baileybridge.nl, adviseert vanuit het Cloud Expertisecentrum (www.cloudec.nl) over de kansen, risico’s en organisatorische gevolgen van Cloud technologie en probeert als docent Bedrijfskunde en strategie aan een hogeschool de jongere generatie aan het leren, denken en ontdekken te zetten.

 

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here